Praksis

Bu tekne kara tabut bu deniz ölü deniz vayBu tekne göçe gider göçün yolu dalgalı vayBiraz ileri gider biraz geri itilir vayTekne yoluna gider sonu pazarlık payı vay Eman eman…. Öfke yastan daha da duru bir kıyı şimdiKaçar durur, susar…

Yürüdüğüm yollar yasaklı Üzerine sere serpe yattığım denizBir martı gibi uçmam yasaktı güneyeBelki küllerimin saçılması bile maviye Ve bugün gördüğüm düşBurada tam da olduğum yerdeAğla ağla dök tarihin pasınıVe durma, mavinin sana ihtiyacı var

Em zarokên ku malê wan hat talan kirinLê kolan wê bi dengên me bihejinEw li pe revandina deng û rengên me neLê dengên me li hemberî wan bi hêrse Em zarokên ku malê wan hat talan kirinNiha kevirên bircên dijmin…

Kırıldı bedenimizAteşimiz söndü bu çiçeksiz çayırdaNe yana baksak kanar zamanNe yapsak çıkamayız bu zindandanYükümüz ağır, yaramız kadar Bundandır aşamayız dağları geçemediğimiz sular gibiGeçsek bile boğulduk sanırız gerçiBoğulmak biraz da nefes almaktır aslında Kurtulmak istediğimiz bir illet gibiKurtulmak lazım!Korkudan, yalnızlıktan bu…

Duvarlar uzun uzun duvarlar sözü zapt ederKararmış, yanmış sokaklar güneşi beklerİçinde büyüyen öfkeyi bırak kötüye çatsın Dört tarafın duvardanBu sefalet bu yalandanKorkma öfkeni büyüt