Praksis

Hâlâ dönüyor dünya     Hâlâ doğuyor güneş ve hâlâ, hâlâ  Hâlâ kıpır kıpır baharda kalbim Hâlâ gözüm yollarda  Hâlâ içimi kemiriyor çelişki Umutlar yeşil hâlâ  Hâlâ içimde büyüyor Her gün daha bir koşuyor, kalbim  Açık denizlere yürüyor Artık içimden…

Kara bir odada  Zebur hep başımda  Canım sıkılıyor Of, of, of  Sabah, öğlen, akşam  İnvega Solian  Ben miyim şizofren,  Duvarlar mı? Bu kör dehliz sonsuz bir labirent Sözümü doğrudan saklar

Çektiğim nefes benim mi bilmem Dünya bir kafes ışığı görmem  Dönüyor çarkı  Sanki cehennem Umudun kaybetme                  Daha da diren Kaldırma başın’, kırarız derler  Uzatma dilin keseriz derler  Sabrım kalmadı  Yandı gemiler Umudun kaybetme  Daha da diren

Ne işe yarar çivi çakmak duvara As gitsin iskemleye elbiseni ooo ooo oo Nasıl olsa döneceksin bir hafta için değer mi? Ve ne işe yarar o dili öğrenmek Seni çağıran mektup ana dilinde yazılmış olmayacak mı? Sulamasan da olur o…

Mahsus mahal derler Kaldığım zindana Kalırım kalırım dostlar yandadır İk’elleri kızıl kandadır kanda Ölürüm, ölürüm, ölürüm, ölürüm kardaş  Aklım sendedir, aklım sendedir Artar eksilmeyiz  zindanlarında  Kolay değil derdin  ucu derinde  Kumhan Irmağı’nda  Karaburun’da Bulurum… kardaş  Öfkem kındadır, öfkem kındadır Dirliğim…