Dertleri içine sığmayan onlar Hayatı umuda kalmayan onlar Sürüne sürüne yaşayan onlar Garip dersen biz, biz dersen onlar İsyan ede ede olduk günahkâr Mutluluk bizlere uzak Ulan bu dünyayı başka kim _ yakar Yakarsa dünyayı garipler yakarYakarsa dünyayı garipler yakar
Hayat beter labirent çıkış çok uzak Gerçeğin önünde var yığınla tuzak Şimdi isyan vakti yanmalı artık bu sokak Ağlamayı bırak yanmalı artık bu sokak Ordusuna asker, bankasına uşak Kapısına bekçi, olduğun yetmez mi? Şimdi isyan vakti yanmalı artık bu sokak …
Şarkılarımız varoşlardan taşıp sokaklara çıkmalıdır Şarkılarımız bir orada bir burada söylenmekten yorulmalı Şarkılarımız kana bulanmış derelerden geçip yıkanmalı Şarkılarımız en önünde rüzgârın, hep bir ağızdan kendini söylemeli
Hâlâ dönüyor dünya Hâlâ doğuyor güneş ve hâlâ, hâlâ Hâlâ kıpır kıpır baharda kalbim Hâlâ gözüm yollarda Hâlâ içimi kemiriyor çelişki Umutlar yeşil hâlâ Hâlâ içimde büyüyor Her gün daha bir koşuyor, kalbim Açık denizlere yürüyor Artık içimden…
Kara bir odada Zebur hep başımda Canım sıkılıyor Of, of, of Sabah, öğlen, akşam İnvega Solian Ben miyim şizofren, Duvarlar mı? Bu kör dehliz sonsuz bir labirent Sözümü doğrudan saklar